Audrey Leprince

Opinie

Audrey Leprince zgromadziła przez 20 lat kariery naprawdę bogate doświadczenia. Dwie dekady poruszania się po branży gier wideo — od małej struktury, która miała stać się wielka (Quantic Dream), przez giganta pokroju Ubisoftu, aż po samodzielny lot w ramach The Game Bakers, niezależnego studia, które nie idzie na kompromis ani w kwestii rodzinnego ducha swojej organizacji, ani staranności wkładanej w każdą kolejną produkcję. Piękna droga dla kobiety, która w dzieciństwie nie miała w domu ani komputera, ani konsoli i z grami wideo zetknęła się dopiero po przyjeździe do Paryża. „Byłam raczej z kręgu literatury i gier fabularnych rozgrywanych przy stole w większym gronie. Ten smak interaktywnej narracji zaprowadził mnie ostatecznie ku grom wideo”. — CNC

Poza działalnością w branży Leprince stoi na czele wielu inicjatyw. Jako zwolenniczka różnorodności Audrey założyła Women in Games France i współtworzyła w 2018 roku WINGS Interactive — mikrofundusz wspierający gry tworzone przez kobiety i twórców z innych marginalizowanych grup genderowych. Za swoje starania na rzecz równości w branży otrzymała nagrodę Women in Games Global Advocacy Award. — Lewis Rees, Pocket Gamer

Nasze gry mówią o wartościach i historiach, w które wierzymy, które uważamy za uniwersalne i które trafią do wielu graczy — a jednocześnie są głęboko zakorzenione w naszej francuskiej i europejskiej kulturze, z nutą japońskich inspiracji. Furi, Haven i Cairn to trylogia o wolności i buncie, bardzo francuska pod wieloma względami! Wolność — by wyrwać się z więzienia i systemu, wolność — by kochać kogo się chce, i wreszcie w przypadku Cairn — wolność, którą osiągasz, gdy przekraczasz własne granice. — Audrey Leprince, Villa Albertine

Charakterystyka stylu

Audrey Leprince zaczynała swoją karierę jako scenarzystka, m.in. przy zespole Davida Cage’a (Omikron: The Nomad Soul, 1999) oraz w Mathématiques Appliquées (Conflict Zone, 2001). W ciągu następnej dekady zasłużyła się jako producentka gier Ubisoftu, a w 2010 roku wraz z Emerikiem Thoą założyła własną wytwórnię The Game Bakers.

Trylogia o wolności

Po średnio udanej serii gier zręcznościowych Squids (2011–2014) nastąpił wyraźny przełom. Na podstawie scenariusza Leprince powstało arcydzieło wśród gier akcji: Furi (2016). Jego sukcesu nie tłumaczy wyłącznie wymagająca walka z ciągiem bossów, zaprojektowana przez Thoę. Co więcej, Furi opiera się na precyzyjnej narracji. Główny bohater Furi, zamknięty w dobrze strzeżonym więzieniu Nieznajomy, za sprawą równie tajemniczego królikopodobnego spiskowca otrzymuje możliwość ucieczki. Ta sprowadza się do pojedynków z kolejnymi strażnikami. Rzecz jednak w tym, że strażnicy mają dobry powód, żeby nie dopuścić do wyzwolenia Nieznajomego – zdolnego wywołać katastrofę wszech świata. Z każdym pokonanym strażnikiem gracz konfrontuje się z coraz większym poczuciem winy. Choć część krytyków oceniała historię jako nieangażującą i słabszą od mechaniki walki , Furi pozostaje ambitnym projektem.

Niejako odwrotnie przedstawia się Haven (2020) w reżyserii Leprince i Thoi. Opowieść o dwojgu zakochanych, którzy unikają przymusowego małżeństwa z rozsądku, zawiera scenariusz Pierre’a Corbinais. I trzeba przyznać, że to właśnie scenariusz oparty na błyskotliwych dialogach jest najmocniejszą stroną gry. Tymczasem to mechanika imitująca jRPG-i blednie, a konieczność zbierania odpadów na fantastycznej planecie poprzez gwałtowne zmiany kierunku lotu irytuje.

Cairn (2026) – gdzie Leprince pełniła funkcję producentki wykonawczej – jest grą wspinaczkową podobną do do Jusant studia Don’t Nod. W odróżnieniu jednak od lekkiego Jusant, Cairn przesuwa akcenty w stronę znacznie większego realizmu. Gracz walczy nie tylko ze szczytem górskim, ale również musi dbać o zaspokajanie głodu i oszczędzanie energii. W trybie bez ułatwień Cairn jest na tyle trudna, że – jak deklarowała Leprince – nawet społeczność wspinaczkowa doceniła grę jako wiarygodną . Nawet jeden z mniej przychylnych recenzentów przyznał, że „ekspedycja Aavy jest jednocześnie medytacyjna i pełna niebezpieczeństw, a śmierć czyha tam za każdym potknięciem” .

Podsumowanie

Twórczość Leprince cechuje się wyraźnym zakorzenieniem kulturowym oraz spójnością tematyczną między kolejnymi grami. Sama projektantka określa trylogię Furi, Haven i Cairn jako opowieść o wolności i buncie, głęboko francuską w swojej wymowie. Chodzi kolejno o wolność od więzienia i systemu, wolność kochania kogo się chce oraz wolność osiągana wtedy, gdy przekracza się własne granice. Tak więc tworzenie gier opartych na emocjonalnej autentyczności, ograniczaniu mechanik na rzecz jednego pomysłu oraz silnym osadzeniu kulturowym stanowi rdzeń stylu twórczego Audrey Leprince .

Bibliografia